BIP - Miasto Nowy Sącz Facebook Nowy SączNowy Sącz w serwisie YouTube.com

Miasto Nowy Sącz

Nowy Sącz - dworzec kolejowy Nowy Sącz - panorama Nowy Sącz - Baszta Kowalska Nowy Sącz o zachodzie słońca - panorama Sądecki ratusz - święto narodowe Sądecki ratusz - wiosna Baszta Kowalska z lotu ptaka

Kategoria: Wydarzenia

15. rocznica śmierci Władysławy Iwańskiej

Dziś obchodzimy 15. rocznicę śmierci Władysławy Iwańskiej jednej z najwybitniejszych w Polsce artystek z kręgu malarstwa „intuicyjnego” zamieszkałą w Nowym Sączu. Zastępca Prezydenta Magdalena złożyła kwiaty na cmentarzu Komunalnym Św. Heleny w Nowym Sączu gdzie spoczywa ciało artystki.

W wydarzeniu uczestniczyli również Grażyna Kulig, jedna z najpopularniejszych i najbarwniejszych artystek z kręgów Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Plastycznych w Nowym Sączu, Grażyna Kołat, dyrektor Wydziału Komunikacji Społecznej i Kultury Marcin Poręba oraz dyrektor Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu Robert Ślusarek.

Spotkanie było także okazją do rozmowy o dalszym losie spuścizny Władysławy Iwańskiej.

***

Władysława Iwańska /1927-2005/, urodziła się i przez całe życie mieszkała w Nowym Sączu. Uznawana jest dzisiaj za jedną z najwybitniejszych w Polsce artystek z kręgu malarstwa „intuicyjnego”. Malowała od wczesnej młodości, na papierze, stosując akwarele, tempery i pastele. Źródła twórczości Władysławy Iwańskiej tkwią w jej talencie  i w szczególnej wrażliwości estetycznej, ale także w osobistych przeżyciach o wymiarze tragicznym. Malarka mieszkała w dzielnicy miasta stale zagrożonej powodzią. Wody rzeki Dunajec wielokrotnie zalewały i rujnowały skromny domek malarki. Poczucie strachu, zagrożenie żywiołem, które zaważyło na całym jej życiu, znalazło także mocne odbicie  w twórczości. Cała twórczość W. Iwańskiej układa się w serie liczące od kilku do ponad 200 prac. Każda      z serii jest malarską opowieścią, obrazy ułożone są w określonej kolejności i wypełnione treścią jak kolejne stronice książki. Wyrażają przeżycia i stany psychiczne autorki, przemyślenia i nastroje związane z cyklicznymi zmianami w przyrodzie, które znalazły najpiękniejsze odbicie w serii „Jesienny powiew”, wątki religijne z przedstawionymi w baśniowy sposób „Trzema Królami”, czy wreszcie zwykłe ludzkie marzenia i tęsknoty do poznawania miejsc pięknych, niecodziennych. Do najciekawszych serii obrazów należą : Raj, Artystyczne miasteczka, Sierota kuli ziemskiej, Wiatr w ukłonach, Żywe fale, Żywe chmury, Żywe niebo, Dziady polne, Krople rosy, Św. Marcin i inne. Artystka najbardziej lubiła malować przy muzyce, wspominała z żalem że musiała kiedyś przerwać naukę gry na skrzypcach. Nie założyła rodziny. Po śmierci rodziców, przez kilkadziesiąt lat żyła samotnie, w dużej, pogłębiającej się izolacji od otoczenia. Swoim wystawom nadała tytuł „Za ścianą świata” , wyrażając własne wyizolowanie spośród ludzi. Należy zaznaczyć, że to sama artystka odsuwała się od ludzi lub nie pozwalała przeniknąć bliżej niej tym, którzy byli jej życzliwi i chcieli pomóc. Nie ufała im. ”Bardzo chciałabym przebyć trochę czasu gdzieś w ustronnych, ładnych miejscach, z daleka od ludzi…”- tak komentowała swoje uczucia przy malowaniu Pustynnego powiewu. „Jestem sierotą kuli ziemskiej, za ścianą świata. Ludzie stali się dla mnie kamiennymi posągami, którymi udekorowane są miasta i miasteczka. A żywe pozostały tylko drzewa, kwiaty, niebo”. Niechętnie sprzedawała swoje obrazy gdyż była do nich bardzo emocjonalnie przywiązana. Nie malowała na sprzedaż, tylko dla siebie. W wymiarze psychologicznym świat malarstwa Władysławy Iwańskiej był jej lepszym światem, jej „azylem”, rzeczywistością lepszą od tej, w której dane było jej żyć.

 

Autor: Biuro Prasowe UM
Dodano: 2020-11-24 15:20:15