Czwartek, 25 maja 2017 Temp. max: 15 °C
Temp. min: 9 °C
Wiatr: km/h
Ciśnienie: 1012.0 hPa
Imieniny obchodzą:
Grzegorz, Urban, Magda
Szukaj:

 

Sądecka przyroda

 

Przyroda, nasze góry i lasy, woda i powietrze to wielkie bogactwo Sądecczyzny, które w nienaruszonym stanie powinniśmy przekazać następnym pokoleniom. Ochrona środowiska naturalnego jest naszym obowiązkiem. Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej oraz dostępność w najbliższych latach dużych środków finansowych na podstawową infrastrukturę stwarzają szanse skutecznego przeciwdziałaniu procesom degradacji środowiska naturalnego, pogodzenia urbanizacji regionu, eksplozji motoryzacji i rozwoju gospodarczego. Zapraszamy do bliższego zapoznania się z regionem sądeckim, bogatym w piękno przyrody i ludzkie talenty, szanującą tradycję ziemią gór i urokliwych lasów, licznych pamiątek przeszłości i dziwów przyrody, wyróżniającą się aktywnością społeczną i gospodarczą mieszkańców. Warto zetknąć się ze znaczącym dziedzictwem kulturowym, kolorytem lokalnych atrakcji i gościnnością miejscowych gospodarzy, a przy najbliższej okazji odpocząć i zażyć rekreacji.


Beskid Sądecki
Wschodnia część Beskidów Zachodnich, grupa górska zaliczana też do Beskidu Wysokiego. Zajmuje obszar ok. 673 km kw. pomiędzy przełomami Dunajca a dolinami Kamienicy Nawojowskiej, Mochnaczki i Przełęczy Tylickiej. Beskid Sądecki rozdziela dolina rzeki Poprad. Dzieli się na trzy pasma: Radziejowej, Przehyby i Jaworzyny Krynickiej.
Zachodnie pasmo między rzekami Dunajcem a Popradem to Pasmo Radziejowej (najwyższy szczyt Radziejowa - 1262 m n.p.m.) i Przehyby (1175 m n.p.m.), oddzielone na południu doliną Grajcarka od Małych Pienin, Dunajca od Pienin, Gorców i Beskidu Wyspowego.
Część wschodnia między dolinami Popradu i Kamienicy Nawojowskiej to Pasmo Jaworzyny Krynickiej (najwyższy szczyt Jaworzyna Krynicka - 1114 m n.p.m.). Osobne, pozostające na uboczu pasmo górskie tworzą wzniesienia między Popradem, doliną Muszynki (spływającej sprzed Przełęczy Tylickiej) oraz granicą państwa ze Słowacją - najwyższy szczyt Kraczonik (984 m n.p.m.).
Na północy Beskid Sądecki przechodzi w równinną Kotlinę Sądecką oraz bardziej na wschód w sfałdowane Pogórze Ciężkowickie.


Beskid Sądecki rozciąga się na przestrzeni ok. 50 km. Jego górotwór zbudowany jest z fliszu karpackiego (kreda, trzeciorzęd), składającego się z położonych na przemian warstw piaskowców, łupków ilastych, zlepieńców, margli oraz z piaskowca magurskiego.
Klimat Beskidu Sądeckiego jest bardzo zróżnicowany. Pasma górskie wyróżniają się dłuższymi zimami, silniejszym działaniem wiatrów i większymi opadami.
Beskid Sądecki obfituje w liczne i cenne źródła wód mineralnych, zwłaszcza w dolinie Popradu (Żegiestów, Muszyna, Krynica) oraz w Szczawnicy, a także nie w pełni do dziś wykorzystywane w Łomnicy i Głębokiem. Występowanie tych złóż zadecydowało o rozwoju dużych ośrodków leczniczo-wypoczynkowych. Beskid Sądecki pokrywają lasy z niezwykle bogatym i urozmaiconym drzewostanem (świerk, jodła, buk, lipa). Znajduje się tutaj wiele rezerwatów przyrody z pozostałościami puszczy karpackiej.

 

Lasy, nasze lasy....
Zajmują ok. 65 tys. ha (ok. 40 proc. powierzchni regionu – to jedna z najwyższych lesistości w kraju), głównie drzewostany iglaste; charakteryzują się dobrym stanem sanitarnym i zdrowotnym. W składzie gatunkowym przeważa jodła, znaczący jest udział buka. Posiadają prawidłowy skład gatunkowy, na ogół dostosowany do siedliska. Względnie dobra jest również infrastruktura leśna.
Status ochronności posiadają wszystkie lasy w zarządzie Lasów Państwowych oraz część lasów gminnych wokół uzdrowisk. Kryteria ochronności spełniają wszystkie lasy. Lasy prywatne nie są formalnie uznawane za ochronne z uwagi na procedurę wymagającą zgody właścicieli lasów. Lasy nie stanowiące własności Skarbu Państwa są mocno rozdrobnione - podobnie jak w pozostałych regionach południowej Polski - co zdecydowanie wpływa na stan ich zagospodarowania. Od końca XX wieku wzrasta zainteresowanie zalesianiem gruntów do niedawna wykorzystywanych rolniczo.
Wyraźnie zauważa się postępowanie sukcesji leśnej na terenach bezpośrednio przylegających do lasu oraz na śródleśnych łąkach i pastwiskach, na których ze względów ekonomicznych zaniechano użytkowania rolniczego. Cały powiat nowosądecki jest obszarem chronionego krajobrazu. Posiada bogatą i urozmaiconą faunę, zwłaszcza w części południowej. Na terenie powiatu funkcjonuje Popradzki Park Krajobrazowy oraz 14 rezerwatów przyrody.

         

 

Popradzki Park Krajobrazowy
Nad Popradem, w jego dolinie, roztacza się Popradzki Park Krajobrazowy, utworzony 11 września 1987 roku. Teren chroniony obejmuje górskie pasma Beskidu Sądeckiego: Radziejowej, Jaworzyny Krynickiej i Kraczonika oraz doliny rzek: Dunajca, Kamienicy Nawojowskiej i Popradu.
Twórcą parku i pierwszym dyrektorem był mgr inż. Antoni Szewczyk, a następnie Tadeusz Wieczorek i Piotr Garwol (od wiosny 2008 r.). „Popradzka dziedzina” jest jednym z największych w Polsce (54,5 tys. ha, łącznie z otuliną – 78,5 tys. ha) obszarów chronionych tego typu. Lasy stanowią 38 tys. ha, a użytki rolne – 15 tys. ha. Cenne rezerwaty, pomniki przyrody (ok. 80), 30 jaskiń. Najwyższy szczyt: Radziejowa – 1262 m.

Powędrujmy rezerwatami (w większości leśnymi) Popradzkiego Parku Krajobrazowego, w okresie międzywojennym zakładanymi przez hrabiego Adama Stadnickiego. Najstarszy powstał na terenie dzisiejszego parku około 1906 r., a najmłodszy w 1996 roku. Niektóre z nich są łatwo dostępne (Łabowiec, Barnowiec) lub wręcz udostępnione (Las Lipowy Obrożyska), ale są także rezerwaty trudne do penetracji i niezbyt często odwiedzane.
Sieć rezerwatów uzupełnia kilkadziesiąt pomników przyrody: pojedyncze drzewa i grupy drzew. Są także źródła siarczkowe dolinowe, powierzchniowe i zboczowe oraz szczawy szczelinowe. W nadpopradzkich lasach żyją dziki, jelenie, borsuki, rysie, wilki, wydry, a nawet niedźwiedzie i osobliwość: wąż Eskulapa. Spośród ptaków – czarne bociany, rzadkie gatunki dzięciołów, orliki i myszołowy.
Wyjątkowym walorem parku są duże zasoby wód mineralnych (20 proc. zasobów Polski, łącznie ok. 100 źródeł), specyficzny mikroklimat, uzdrowiska. Z kultury materialnej zachowały się wspaniałe cerkiewki w Powroźniku, Tyliczu i Szczawniku, zabytki Starego Sącza, zamki w Rytrze i Muszynie. Ponadto sześć schronisk górskich: Jaworzyna Krynicka, Hala Łabowska, bacówka nad Wierchomlą, na Bereśniku, Przehyba, Sucha Dolina.


Rejestr przedsięwzięć podejmowanych przez park jest długi: od częstej lustracji terenowej rezerwatów, penetracji obszarów wskazanych do ochrony, po wykonanie i wyremontowanie około dziesiątek tablic informacyjnych, wytyczenie tras rowerowych i konnych, przeprowadzanie licznych konkursów i zajęć dydaktycznych dla młodzieży, które odbywają się w świetlicy pozyskanej od Nadleśnictwa w Starym Sączu. Park jest współorganizatorem rajdów turystycznych i olimpiady ekologicznej szkół rolniczych, bierze udział w promocji zdrowej żywności i agroturystyki. Starannie redagowane i wydawane biuletyny, foldery, kalendarze i przewodniki  trafiają nieodpłatnie do szkół i samorządów.

1 stycznia 2009 r. Popradzki Park Krajobrazowy (obszar wraz z otuliną: 76 tys. ha) z siedzibą w Starym Sączu, włącznie z pracownikami tej instytucji, został przejęty przez nowoutworzoną Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w Krakowie, kierowaną przez dr Bożenę Kotońską, dotychczasowy wojewódzki konserwator przyrody.
Nową jednostkę włączono w struktury samorządu małopolskiego.

 

Sądeckie rzeki

 

Biała Grybowska (Dunajcowa)
Rzeka powstająca z połączenia dwóch potoków: Wiśniarki i Bieliczny w pobliżu Izb w Beskidzie Niskim, na wysokości 730 m n.p.m. w paśmie łączącym Ostry Wierch z Lackową.
Płynie z południa na północ przez miejscowości: Banica, Śnietnica, Brunary, Florynka, Kąclowa, Grybów, Stróże, Wilczyska, Bobowa, Pławna, Ciężkowice, Gromnik, Tuchów, Łowczów, Koszyce na północ od Tarnowa, wpada do Dunajca z prawego brzegu. Długość biegu - 94 km, pow. dorzecza - 984 km. Przepływ niski 1,9 m sześc./sek, średni 6,0 m sześc./sek., średni wielki 300 m sześc./sek., maksymalna rozpiętość wahań stanów wody od 5,0 m w górnym biegu do 6,5 m w dolnym. Cechą tej rzeki są gwałtowne wezbrania (dla ich ograniczenia projektowany jest zbiornik retencyjny w okolicach Florynki – tzw. Jezioro Grybowskie).
 

Dunajec
Rzeka Tatr, Pienin i Beskidów, prawy dopływ Wisły, bierze początek pod Nowym Targiem z połączenia Białego i Czarnego Dunajca; wizytówka geograficzna Sądecczyzny.
Długość rzeki od źródeł Czarnego Dunajca do ujścia do Wisły pod Zawichostem - 251 km. Powierzchnia dorzecza: 6798 km kw. Główne dopływy: Białka, Kamienica Gorczańska, Poprad, Kamienica Nawojowska, Łososina, Biała. Spadki rzeki wynoszą od 30 proc. w górnym biegu do 0,5 proc. w dolnym. Przepływa przez Kotlinę Nowotarską, następnie przełamuje się przez Pieniny tworząc malowniczy i jeden z najpiękniejszych przełomów rzeki między Czorsztynem a Niedzicą oraz Szczawnicą. Od Krościenka kieruje się na północ między Gorcami a Beskidem Zachodnim, Kotliną Sądecką, przez Pogórze Karpackie i Nizinę Sandomierską.


Prof. Gabriel Narutowicz uznał Dunajec za rzekę najbardziej nadającą się do budowy zbiorników wodnych i zapór w celu produkcji energii elektrycznej i zapobieżenia powodziom. Po katastrofalnym wylewie w 1934, w ramach uprzemysłowienia południowej części kraju (COP) w 1936 rozpoczęto na Dunajcu budowę zapory wodnej w Rożnowie, którą ukończono w 1942, i następnie w Czchowie. Powstał tu jeden z najpiękniejszych w Polsce sztucznych zbiorników - Jezioro Rożnowskie i na początku lat 50. Czchowskie.


Wobec powtarzania się powodzi w górnym biegu Dunajca, w latach 60. podjęto decyzję o budowie zespołu zbiorników wodnych w rejonie Niedzica - Sromowce - Czorsztyn wraz z hydroelektrownią, które ukończono w lipcu 1997.
Dunajec jest rzeką graniczną ze Słowacją na odcinku biegu od wsi Sromowce Niżne do Małych Pienin - na południe od Szczawnicy. Od przystani w Kątach odbywa się w sezonie letnim atrakcyjny spływ łodziami flisackimi, ściągający masę turystów i wodniaków. Dolina Dunajca stanowi jeden z najbardziej urokliwych zakątków polskiej ziemi.
Pochodzenie nazwy Dunajec: mały, mniejszy Dunaj, w dokumencie z XIII w. - Dunayech.

 

Kamienica Nawojowska
Prawy dopływ Dunajca, powstały z połączenia dwóch potoków górskich - Krzyżówki i Roztoki, wypływających z północnych stoków Przysłopu (944) i Huty (na północ od Krynicy) na terenie wsi Roztoka w pow. nowosądeckim. Płynie w kierunku północno-zachodnim, wzdłuż drogi Nowy Sącz - Krynica, przez wsie: Nowa Wieś, Łabowa, Maciejowa, Frycowa, Nawojowa, Zawada.
Do Dunajca wpada z prawego brzegu, poniżej ruin zamku w Nowym Sączu.
Długość ok. 28 km. Rzeka płynie doliną między szczytami Czerszlą (871 m), Tokarnią (828), Sapalską Górą (826 m), Margoniem (777 m) i Skalnikiem (669 m) od płn., a masywem Runka (1080 m), Łabowskiej Hali (1061 m), Pisanej Hali (1033 m), Ostrej (838 m) od płd., przyjmując z ich stoków liczne potoki. Najważniejsze z nich: (z lewej strony) - potok Łosiański, Kryściów, Uhryński, Łabowiec, Homrzyski; (z prawej strony) - Kotów, Kamionka (spod siodła Ptaszkowej). Początkowe dopływy Kamienicy sąsiadują z dopływami rzeki Białej, wypływającej z Beskidu Niskiego.


Spad rzeki Kamienicy: 590 m poniżej połączenia się potoków źródłowych, 561 m - ujście potoku Łosiańskiego, 444 m - Maciejowa, 381 m - pod mostem na gościńcu w Nawojowej, 329 m - pod mostem kolejowym w Jamnicy, 278 m - ujście do Dunajca (za b. rzeźnią). Podczas posuchy woda mała, po opadach szybko wzbiera, wysoki współczynnik nieregularności – aż 1636. Przy normalnym przepływie 3 m sześc. na sek., w czasie powodzi w 1958 miała przepływ 360 m sześc. na sek., a dwa tygodnie wcześniej - 0,22 m sześc. na sek. Współczynniki przed zbudowaniem zbiorników wodnych i zapór wynosiły dla Dunajca 450, a Popradu pod Starym Sączem - 400. 
W dawnych wiekach nad Kamienicą znajdowały się młyny, folusze, hamry (kuźnie), browary (w rejonie obecnej ul. Browarnej w os. Wojska Polskiego w Nowym Sączu).

Łososina
Rzeka górska, mająca swe źródła na północno-wschodnim stoku Łysej Góry (Kobylicy) - 924 m n.p.m., w płd. części miejscowości Półrzeczki, płynie górską doliną przez Jurków, między Mogielicą (1171 m), Łopieniem (951 m) a Ćwilinem (1060 m), opływając Dzielec (626 m), Ostrą (767 m), Sałasz (909 m), Jaworz (921 m). Przyjmuje liczne potoki z lewej i prawej strony, m.in. Chyszówki, Jaworzynę, Porąbkę i Białą. Źródła na wysokości 850 m, spad 485 m (most w Dobrej), 255 m (most na drodze Nowy Sącz - Just - Łososina Dolna), 230 m - ujście do Dunajca, z lewego brzegu na granicy Witowic Dolnych (naprzeciwko Tropia).
Długość: 54 km. Podczas powodzi w 1997 Ł. wyrządziła ogromne szkody, zwłaszcza w gminie Laskowa.
Istnieje projekt budowy sztucznego jeziora zbiorczego i zapory w Młynnem.

 

Poprad
Jedna z bardziej urzekających rzek na Sądecczyźnie, owiana legendami, mająca swoje źródła w Wysokich Tatrach na Słowacji, związana od zarania dziejów z dziejami południowych rubieży Polski, z wydarzeniami historycznymi z udziałem koronowanych głów.
Poprad to wyjątkowa cząstka Beskidu Sądeckiego. Jego nazwa jest wszechobecna w sądeckiej przeszłości i teraźniejszości. Nie zapomniał o Popradzie Ojciec Święty Jan Paweł II wymieniając ulubioną rzekę podczas sławnej „powtórki z geografii” wygłoszonej podczas kanonizacji księżnej Kingi 16 czerwca 1999 r. w Starym Sączu.
Nadpopradzki obszar nie tylko wyróżnia się pod względem przyrodniczym i kulturowym, ale należy też do kręgu najstarszej w Europie tradycji krajoznawczej w dziedzinie turystyki aktywnej,  kupieckiej (dziś nazwalibyśmy ją biznesową) i  wypoczynkowej, a od XVIII w. uzdrowiskowej.
 Poprad, prawy, największy dopływ Dunajca, wypływa z wysokości 1513 m n.p.m., z rejonu Wielkiego Hinczowego Stawu i Szczyrbskiego Plesa. Liczy 154 km, w tym w Polsce 59 km, powierzchnia dorzecza obejmuje 2081 km², w tym w Polsce 459 km². 


Najpierw płynie przez słowacki Spisz, następnie pod Muszyną przekracza granicę Polski, przełamuje się przez Beskid Sądecki (Łopata), uchodzi poniżej Starego Sącza do Dunajca. Pomiędzy Leluchowem a Muszyną i Piwniczną stanowi rzekę graniczną (29 km) między Rzeczpospolitą a Republiką Słowacką.
Rzeka wartka i czasami podczas wezbrań groźna, latem dostarczająca atrakcji wędkarzom i wycieczkowiczom. Słowacy zbudowali na Popradzie pod Starą Lubowlą zbiornik retencyjny i zaporę. Dolina Popradu znana jest z licznych uzdrowisk i miejscowości letniskowych, źródeł mineralnych: stanowi wyjątkowo atrakcyjny region turystyczny. Nad Popradem leżą: Muszyna, Żegiestów, Piwniczna, Rytro i Stary Sącz. Po słowackiej stronie: Podoliniec, Biała, Poprad, Włochy, Stara Lubowla.

 

Spływ Popradem
Jedną z największych atrakcji Sądecczyzny jest spływ łodziami na Popradzie. Co roku z przejażdżek na odcinku Piwniczna-Rytro korzysta kilkadziesiąt tysięcy turystów. Przed laty, na Popradzie w okolicach Muszyny, wożono gości drewnianymi tratwami, podobnymi do używanych przez górali ze Szczawnicy. Spływ z Piwnicznej do Rytra nawiązuje do tej tradycji, chociaż łodzie różnią się od pienińskich. Są wykonane z plastiku.
Niezatapialne łódki zabierają po dwunastu pasażerów. Dziesięciokilometrowy odcinek z Piwnicznej do Rytra pokonują w niecałe dwie godziny. Z pokładu można oglądać piękną Dolinę Popradu. Po drodze mija się stylową pijalnię wody mineralnej w Piwnicznej, malowniczo położone ośrodki wypoczynkowe w Młodowie i Głębokiem i ruiny zamku w Rytrze. Uroki Doliny Popradu doceniają nie tylko goście z Polski. Wśród uczestników spływu nie brakuje obcokrajowców. Średnio w sezonie flisacy przewożą 25 tysięcy osób.Wzdłuż doliny Popradu prowadzi, równolegle do rzeki, jedna z najbardziej malowniczych linii kolejowych.

 

Jezioro Rożnowskie
Jezioro Rożnowskie to sztuczny zbiornik wodny, powstały w wyniku spiętrzenia rzeki Dunajec, w celu wybudowania elektrowni w Rożnowie. Silnie rozwinięta linia brzegowa oraz strome, zalesione w dużej części brzegi sprawiają, że jest to bardzo malownicze miejsce. Nad jeziorem znajduje się wiele miejscowości turystycznych i letniskowych. Dzięki powstałej kilkanaście lat temu oczyszczalni ścieków w Nowym Sączu czystość wody w Jeziorze Rożnowskim stale się poprawia. Obecnie można bezpiecznie kąpać się na całym jego obszarze. 
Koncepcja budowy zapory w Rożnowie pojawiła się w roku 1934 po katastrofalnej powodzi w dolinie Dunajca, która spowodowała niepowetowane straty materialne i pochłonęła wiele ofiar.
 Pierwsze projekty budowy zapory i zbiornika w Rożnowie opracował prof. Karol Pomianowski, który wybrał miejsce dla tej inwestycji: zakole kapryśnej rzeki na jej 80 km, przy tzw. serpentynie rożnowskiej, między cyplem Łazisko a Ostrą Górą. 

 


Początkowo, po okresie prac projektowych, niestety nie było funduszy państwowych i wszelkie prace zostały zawieszone. Jednakże w latach 1936-1937 rozpoczęto wywłaszczenia na terenie przeznaczonym do zalewu. Wszczęto również prace budowlane w Rożnowie, a wykonawcą było przedsiębiorstwo polsko–francuskie. Z wybuchem II wojny światowej w 1939 roku prace wstrzymano, jednakże już na przełamie listopada i grudnia ponownie je rozpoczęto. Inżynierowie niemieccy w niewielkim tylko stopniu zmienili projekt i prace ruszyły pełną parą. Elektrownia została oddana do użytku już w 1942 roku. Pod koniec wojny Niemcy nie zdążyli nic zniszczyć, a tylko zdemontowali i zatopili części generatorów, bez których zakład nie mógł działać. Przytomność umysłów polskich pracowników pozwoliła na szybkie zlokalizowanie miejsc zatopienia brakujących części i ich wydobycie. Po około 18 godzinach od wyzwolenia rożnowska elektrownia znowu działała i dostarczała energię.
Najważniejsze zadania zapory to ochrona przeciwpowodziowa, następnie produkcja energii elektrycznej, a dopiero na ostatnim miejscu wymienia się walory turystyczno- wypoczynkowe, jakie powstały w skutek spiętrzenia wód.


Obrzeża Jeziora Rożnowskiego są miejscem relaksu i wypoczynku dla tysięcy amatorów sportów wodnych, kąpieli słonecznych i wędkarzy. Nieodpartym magnesem są: urozmaicona linia brzegowa, atrakcje przyrodnicze, zalesione stoki Pogórza, rejsy statkiem wycieczkowym, liczne ośrodki wypoczynkowe, pola kempingowe i kwatery agroturystyczne w okolicznych wsiach letniskowych.
W tym terenie tkwi duży kapitał możliwości dla inicjatyw gospodarczych, inwestowania w infrastrukturę turystyczną i w efekcie uzyskania niemałych dochodów. Sprzyjają temu ważne przedsięwzięcia: odmulanie części jeziora i modernizacja drogi Brzesko – Nowy Sącz, poprawa czystości tego zbiornika dzięki przebudowie infrastruktury wodno ściekowej. Część robót widać już gołym okiem. Turyści mogą się już opalać na kilku nowych plażach, które powstały na ziemi wydobytej z jeziora.


Jezioro Rożnowskie
◄ powierzchnia: 1600 ha
◄ długość: 22 km
◄ maksymalna głębokość: 30–35 m
◄ wysokość lustra wody przy średnim stanie wody: 265 m n.p.m.
◄ pojemność całkowita 193 mln m³

Ciekawostka:
W sierpniu 1947 r. naukowcy badający jezioro dostrzegli w warstwie głębinowej czarne zabarwienie, ale nie potrafili wyjaśnić przyczyny tego dziwnego zjawiska. Dopiero po upływie pół wieku zagadka się rozwiązała. W starym słowniku z 1881 r. wyczytano, że w Kobyle Gródku, czyli w Gródku nad Dunajcem, znajdowało się siarczane źródło i pokłady rudy żelaza. Zostały one zalane sztucznym jeziorem, ale pozostały w głębinach, mineralizując cały zbiornik. Zdrowo się kąpać w Jeziorze Rożnowskim, bo – jak wiadomo – siarczkowe wody leczą choroby reumatyczne, kobiece i przemiany materii.

 

 

Dobra woda
Woda pitna na Sądecczyźnie należy do najlepszych w Małopolsce. Trudno przypomnieć sobie w ostatnich latach jakieś zatrucie, do jakiego dochodziło w innych częściach kraju (np. w Suchej Beskidzkiej czy w Nowym Targu). Dzięki modernizacji stacji filtrów dla ujęcia wody w Starym Sączu i Świniarsku poprawiła się jakość wody. Zainstalowane dodatkowe filtry zabezpieczają sieć wodociągową przed bakteriami Clistridium, a proces produkcji wody w tych ujęciach został wsparty budową laboratoriów technologicznych. Ponadto zmieniono proces dezynfekcji wody poprzez wprowadzenie dodatkowego systemu przy pomocy światła ultrafioletowego.
Spółka Sądeckie Wodociągi zarządza dwoma ujęciami. Zakład Uzdatniania Wody w Świniarsku produkuje  ok. 12 tys. m. sześciennych na dobę. Pobierana jest ona bezpośrednio z Dunajca za pomocą 11 studni infiltracyjnych pobudowanych wzdłuż rzeki i 16 studni infiltracyjnych.
ZUW w Starym Sączu produkuje 6 tys. m. sześciennych wody na dobę i pobiera ją bezpośrednio z Dunajca przez 8 studni infiltracyjnych. Z obu zakładów woda przesyłana jest do Nowego i Starego Sącza siecią o łącznej długości 36,5 km i rozprowadzana jest w Nowym Sączu siecią o łącznej długości ponad 230 km.
Podczas badania w nowosądeckim Centralnym Laboratorium Badania Wody i Ścieków oznacza się 40 parametrów fizyko-chemicznych jakości wody oraz wykonuje pełną analizę bakteriologiczną. Te badania robi się codziennie, a ponadto w każdym tygodniu dodatkowo w 16 różnych punktach w sieci na terenie miasta. W każdym miesiącu centralne laboratorium pobiera 150 próbek wody w celu kontroli jej jakości.